Verslag van een man welke mede op Aarde is om diep de dualiteit in zichzelf te ervaren.
Cees is hoog-sensitief met een hoge zuiverheidsgraad. De verbinding met zijn Ziel en goddelijke Zelfliefde is zijn hoogste doel dit leven.
Regelmatig ervaart hij zichzelf als een zeer wijze man vol liefde of meester op aarde en op een ander moment als een on-goddelijk klein mens die niet veel waard is en amper mag bestaan. De tegenstelling in hem is dagelijks een gevecht zonder uitzicht.
Pijn, radeloos, wanhoop, stress, niet meer willen leven, lichaams pijn en slechte lichaamsfuncties
Afwisselend met liefde, intens genieten van muziek en bos en strand, dansen, zingen, muziekinstrumenten spelen, concerten luisteren, fietsen, verliefd zijn en prachtige gedichten schrijven etc.
Mijn visie is, nadat ik in zijn leven heb mee mogen kijken:
Om diep vanuit de pijn oftewel de dualiteit te kunnen transformeren of openen voor zich-zelf heeft hij on-veilige ouders gekozen. Ook een vader die jong overleed. Hij had vanuit zijn zielenkeus aspecten nodig om zichzelf af te kunnen sluiten, zodat hij vanuit afsluiting zich zo hopeloos zal voelen, dat hij wel moet gaan kiezen voor zichzelf en JA gaat zeggen tegen zijn Heel en Compleetheid.
Zijn vader had vanuit zijn verleden vele aspecten gecrëerd (dus ook diepe dualiteit in zich) zoals, dominant, macht willen hebben, manipulatief, streng, de ander snel een watje vinden. Etc. Zijn vader had ook aspecten welke leuke plannen konden uitvoeren, goed lopend bedrijf runnen, veel materie hebben en geven, dieren verzorgen, kinderen meenemen om leuke dingen te doen etc.
Zijn moeder was onderdanig aan haar man en zorgde wel goed voor haar kinderen maar kon geen weerstand aan haar man bieden en hierdoor waren de kinderen ook niet altijd veilig bij haar. Ze versnipperde zichzelf.
Toen Cees nog klein was kwam er door zijn sensitiviteit veel bij hem binnen van de volwassenen om hem heen. Veel pijn en dualiteit verwarden hem.
Er ging veel aandacht van zijn vader naar hem toe, maar zijn vader verwachtte ook heel veel van hem waar hij niet altijd aan kon beantwoorden. De vader projecteerde zijn eigen volwassen wensen op zijn zoon. Zijn vader zocht wel naar openingen om contact met zijn kind te hebben, soms manipulatief soms zacht. De zoon liep vaak op zijn tenen voor zijn vader. Om zich veilig te voelen imiteerde hij zijn vader, dan vond zijn vader hem leuker…mannetjes gedrag bijvoorbeeld. Het kind voelde hier zijn eerste zelf verloochening en werd wat boos op zichzelf. Zo voelde hij zich steeds onveiliger bij zijn vader en als bescherming crëerden hij aspecten om extra goed en leuk te zijn en om slim en aandacht te krijgen van zijn vader. Eigenlijk werd hij hierdoor een beetje als zijn vader…zo bleef hij veilig, want zijn vader vond hem zo het beste.
Het kind Cees voelde van binnen uit haarfijn aan dat hij anders wel eens geestelijk of lichamelijk aangepakt zou worden. Er zou veel meer negatief oordeel over hem gekomen zijn etc.
Dus uit zelfliefde crëerde hij deze aspecten om zich veilig bij zijn vader te voelen.
Zijn vader hield van paarden en het kind kreeg ook een eigen paard. Het kind heeft onvoorwaardelijke liefde gedeeld met zijn eigen paard. Veiliger had hij zich nooit gevoeld. Hij was één met zijn paard. Zijn dagelijkse spelen, borstelen en liefde delen was het belangrijkste in zijn leven geworden. Een soort thuiskomen.
Op een dag toen hij 10 jaar was , was de stal leeg. Zijn paard was weg en zijn vader heeft hem niet willen vertellen waar het paard gebleven is.
Toen heeft Cees een hele diepe intentie gezet om zichzelf nooit meer te openen voor onvoorwaardelijke liefde. Nooit meer liefde toelaten want het kan in een split second weer afgenomen worden.
Nu is het jongetje al lang volwassen en heeft de man door deze keus als kind een heel gevecht in hem.
Omdat Cees vanuit de ziel zo puur, licht en intens is, kiest hij hele liefdevolle zachte krachtige vrouwen uit.
Zijn essentie wil de liefde delen….maar zijn aspecten gillen…doe het niet. Als hij zich haast per ongeluk soms even opent…dan roepen al zijn aspecten hem terug en verzinnen het ene verhaal na het andere om de vrouw niet leuk meer te vinden. Of eigenlijk om de liefde niet toe te laten.
Hij wordt verscheurd van binnen….zijn grootste zielenwens is onvoorwaardelijke liefdes verbinding.
Na zijn 10e heeft hij het nooit meer gevoeld.
Dus eigenlijk wat zijn vurigste wens is is niet te verwezenlijken omdat hij zijn aspecten altijd inzet als er ook maar een beetje liefde in het spel is.
De man is wanhopig want zijn ziel laat zich steeds sterker voelen en door zijn sensitiviteit luistert hij toch, hij gaat driftig op zoek om hard aan de bewustwording te werken. Methode na methode, regels na regels. Therapie na therapie, healing na healing. Hij blijft verscheurd van binnen.
Dan gaat hij nog maar een tandje harder werken aan de overgave aan zichzelf. Hij wordt steeds bozer op zichzelf en vraagt zich steeds maar af of er dan geen andere methode is om toch te krijgen wat zijn ziel wenst.
Tot hij Marieke tegen komt die van binnen uit leeft. Hij voelt een diepe zielsverbinding. Alles in hem resoneert. Hij wordt stapel verliefd op haar en schreeuwt het van de daken. Hij doet mee aan een cursus “houden van jezelf ” Gaat leren ademen naar zijn ziel. Dit bevalt hem prima.
Tot….hij opeens zelfliefde voelt…even amazing…maar dan komen de aspecten met hun verhalen…neeeeee doe het niet…dan ga je onvoorwaardelijke liefde voelen voor jezelf en voor Marieke voelen…je weet wat er dan gebeurt toch….ze verdwijnt dan na een poos. Dan verzint hij het ene verhaal na het andere om zichzelf af te leiden om niet naar zijn ziel te gaan. Vanuit zijn dagelijkse ditjes en datjes is hij verliefd en leeft zijn leuke leven. Tot hij weer in haar ogen kijkt of als zij zichzelf helemaal opent voor zichzelf. Even weer amazing genieten en dan opent hij zich nog verder…van dat gevoel schrikt hij bijna, zo groot is het en door de schrik schiet hij in zijn hoofd en meteen is het beschermingsmechanisme in werking.
Zijn gevecht van binnen is ondraaglijk, elke keer als hij met haar is voelt hij de trilling van liefde resoneren, hierdoor resoneert ook de hele tijd het signaal…..neeee.
Weer wat hij het allerliefste wil en dat is intens verbinden en liefhebben….mag en kan niet van zijn bescherming.
Dan gaat hij twee weken met haar op vakantie. Alles wordt door haar vanuit compassie en liefde bekeken. Hij wordt bekrachtigd in zijn Zijn en wordt haast niet bekritiseerd. Nog erger voor hem. Nu een doorlopend gevecht van zijn aspecten. Hij wil zijn boosheid op haar botvieren maar dat lukt ook niet want ze lacht er liefdevol om. Hij voelt zich machteloos en verzint verhalen om de pijn niet te voelen en om Marieke weg te duwen. Hij blijft maar in strijd van binnen…
Cees zijn ziel roept…”neem de verantwoordelijkheid voor jezelf als mens op aarde….Zeg diep JA tegen jezelf…..gun jezelf je eigen liefde….open jezelf voor jezelf, adem je liefde in en verbind je met mij ….integreer je beschermings mechanisme en baad het in je goddelijke onvoorwaardelijke liefde…laat het toe in daar waar het vandaan gecreerd is”. Pas dan voel je dat je ziel of essentie de leiding kan nemen over al je aspecten.
Cees zijn aspecten blijven doen wat hij ze ooit gevraagd heeft, zolang hij ze niet omarmd en toelaat.
Ze zijn van hem…..maar ze zijn niet wie hij IS. Jij bent namelijk LIEFDE in essentie. Jij bent de creator van en over al jouw aspecten. Jij bent pure schoonheid, kracht en wijsheid.
Cees weet vanuit zijn wijsheid en ziel dat dit echt waar is….maar even later is dat stemmetje er weer….neeee doe het niet want daar waar liefde is…verdwijnt het ook weer en dat doet pas echt pijn.
Zo blijft hij in zijn eigen kring rond draaien. Zijn Ziel maakt het niet uit. Dan maar een volgend leven nog iets moeilijker. Zijn Ziel houdt namelijk onvoorwaardelijk van hem.
geschreven door Tineke Lehman
Casus 1: Meisje van 13
| Beginstuatie: Volgens de ouders heeft hun 13-jarige dochter haar gevoel afgesloten. Ze reageert vaak niet emotioneel of voelt niet wat een ander fijn zou kunnen vinden. Ook haar vriendin vindt haar niet heel sociaal naar haar toe.Facilitatie: Ik voel dat ze door haar aandachtsarme thuissituatie haar vuurtje van binnen zachtjes laat branden. Niet omdat ze geen gevoel heeft, maar omdat ze het op een laag pitje houdt. Zodat ze niet alles zo heftig voelt binnen komen. Ook om de emoties van de ander niet zo te voelen binnen komen. Hierdoor voelt ze ook de behoefte van de ander niet, maar wel haar eigen behoeftes. Ze verloochent zo zichzelf niet en crëert het lage pitje uit liefde voor haar zelf. Ze voelt heel goed dat ze kan kiezen in het Nu wanneer ze haar vuurtje (licht) weer voluit kan laten branden. Bijvoorbeeld daar waar ze wel oprechte aandacht krijgt. Daar waar het de moeite waard is. Zo hoeft ze nooit op haar tenen te lopen van zichzelf. Ik voel de sublieme oplossing voor haar zelf in haar situatie. Dat is zelfliefde. |
Casus 2: Meisje van 8
| Beginstuatie: Volgens de ouders is hun dochter onzeker en contactarm. Het duurt soms dagen voordat ze contact maakt met kinderen of volwassenen. Op de tweede dag was ze er wat verdrietig over. De ouders maken zich zorgen.Facilitatie: Ik voel dat dit meisje uit pure zelfliefde handelt en vraag haar hiernaar. Ze vertelt me dat ze al vaak heeft ervaren dat mensen en kinderen niet te vertrouwen zijn en zelfs vaak liegen. Ze zegt erbij: “En als ik dan zeg dat ze liegen, dan zeggen ze ook dat het niet waar is, terwijl ik voel dat ze het doen.”Dit kind heeft uit liefde voor zichzelf de keuze gemaakt om eerst goed te voelen of de ander echt te vertrouwen is en pas dan maakt ze contact. En ja, ze is de tweede dag verdrietig maar daar zit geen oordeel van haar aan. Dat is gewoon zo, punt. Op deze manier blijft dit meisje blij. En ja, haar broertje en zusje maken wel snel contact, maar die zijn anders dan dit hoogsensitieve meisje.Ik ben bijna jaloers op haar. Zo vaak heb ik als kind mijn neus gestoten door alleen het mooie van iedereen te zien en dan later deden ze hele flauwe leugenachtige dingen naar mij toe. |
Casus 3: Jongetje van 8
| Beginstuatie: Volgens de ouders heeft hun zoon weinig vriendjes en lijkt heel onzeker. De juf op school en de judo-leraar beamen dit.Facilitatie: Ik voel een kind die heel goed weet wat hij wil en zichzelf niet verloochent. Ook dat hij heel erg in zijn eigen fantasie wereld leeft en op alles aan het letten was, behalve op de methodes en structuren van volwassenen.Facilitatie: Kaders en methodes begrijpt hij niet en hij doet er daarom niet aan mee, zonder boosheid of obstinate gevoelens. Wel een kwetsbaar en supergevoelig jongetje met veel vragen over alles wat leeft. Ik vraag hem of hij onzeker is. Hij zegt ja. Dan vraag ik: “Wat is onzekerheid eigenlijk?” Eigenlijk wist ik het opeens zelf ook niet meer. Daar kijkt hij heel verbaasd en haalt zijn schouders op. “Ik weet het niet”, zegt hij. We geven elkaar de high five want we weten het dus allebei niet. Bestaat het eigenlijk wel? Hier kan ik heel duidelijk de logische projectie van de ouders, juf en leraar voelen. Het jongetje vertelt dat hij maar één vriendje tegelijk om zich heen kan hebben en dat hij kiest voor een echte kameraad, die te vertrouwen is. En die heeft hij. Dit vriendje heeft hetzelfde spel en ze communiceren haast zonder woorden. Deze jongen kan bij mij weer even voelen dat hij precies goed is zoals hij IS en voelt zijn diepe wortels in zichzelf en met de aarde. Ik laat hem voelen hoe hij kan ademen naar zijn liefde en ziel en zeg hem dat hij altijd naar zijn eigen innerlijke veilige ruimte kan gaan. |
Casus 4: Meisje van 3
| Beginstuatie: De ouders vertellen dat hun dochtjertje haast alleen nog maar “wil niet” kan zeggen. Ook is ze vaak boos en tegendraads. Vooral thuis en niet op de peuterspeelzaal.Ik voelde van te voren al dat ze vanuit haar wiegje al heel erg was geschrokken van alle emoties van haar ouders samen. Ze besloot om zich niet helemaal te openen voor haar ouders zolang de ouders zich niet helemaal voor zichzelf hadden geopend. Haar ouders hadden veel ruzie en pijn van binnen en ook van hun eigen afwijzing. Het meisje laat haar eigen liefde wel stromen en hierdoor komt ze goed voor zichzelf op. Een pittig klein meisje. Ze houdt onvoorwaardelijk van haar ouders en van zichzelf. Ook laat ze me voelen dat ze niets zelf mag beslissen, terwijl ze al zoveel weet en een echte smaak en wens heeft. Ze vindt het een onrecht dat haar moeder bij het opstaan ‘s ochtends bepaalt welke kleren ze aan moet trekken, bepaalt wat ze eet, waar ze speelt en met wat. Dat ze naar peuterschool moet en dat opa en oma meebeslissen in wat goed voor haar is. Dit meisje voelt dat het allemaal beklemmende structuren en overbezorgdheid zijn. Na mijn adviezen over het aanbieden van opties aan het kind en het vertellen van mijn ervaring van de facilitatie, gaat de moeder aan de slag. Binnen een week is het meisje niet meer bozig en Nee zeggend. |
Casus 5: Meisje van 10
| Dit meisje gedraagt zich volgens haar ouders wat bozig naar zichzelf tijdens het spel.Facilitatie: Bij het verbinden met haar ziel voel ik dat ze overstroomt van liefde voor zichzelf en hierdoor ook voor haar omgeving, medemens en kind. Haar wens is dat iedereen blij en zichzelf is. Ze voelt ook dat dit niet altijd zo is. Ik zie haar op het hockeyveld. Ze is lekker aan het spelen en er staan veel ouders aan de kant te kijken. Ze slaat een keer mis en is in mijn beleving bozig op zichzelf en teleurgesteld. Mijn mind zegt: “faalangst”. Haar ziel vertelt mij dat ze heel graag voor de kinderen en ouders raak had geslagen, want dan was iedereen gelukkig. Bij mij in de werkkamer vertelt ze dit ook verbaal. Ik vraag haar: “Voor wie hockey jij, is het voor je eigen ontspanning?’ Ze zegt ja, voor mezelf. Ik doe een verbeeldingsoefening met haar, zodat ze kan voelen hoe het is wanneer ze echt voor zichzelf speelt. Daarover wordt ze heel blij en besluit om voor haar eigen plezier te gaan spelen en niet voor een ander. |
Wat zo belangrijk is voor het succesvol begeleiden van deze kinderen, is dat er gevoelsmatig contact wordt gemaakt met de innerlijke bewustzijnswerkelijkheid van waaruit het gedrag tot stand komt.
Om onbevooroordeeld te kijken en te voelen, moet je vooropgezette verwachtingen en ideeën loslaten. Je kunt pas contact maken met een ander (wie dan ook) als je eerst alles loslaat wat je meent te weten over die ander. Pas dan is er ruimte voor een voelend aanwezig zijn in het nu. Dat is tevens een heel mooie manier om iemand welkom te heten, omdat je dan werkelijk open staat voor zijn of haar ziele-energie.