Hoe vertrouw je antwoorden van je Ziel?

Regelmatig vertellen de volwassenen mij dat ze contact met hun ziel voelen en dat ze dan een vraag stellen. Er komen dan meerdere antwoorden door elkaar heen. Of even voelde het als waar antwoord en dan kwam er een andere langs en nog één en nog één. Zo durven de mensen hun antwoorden niet te vertrouwen.

Eerst is vaak het antwoord van de ziel en alle andere die volgen uit de mind.   De antwoorden uit oude overtuigingen of angsten van het verleden of aspecten die snel een verhaal verzinnen zodat je je ziel maar niet volgt. Zijn allemaal afleiders om te blijven zoals je bent. Dat voelt voor je aspecten heerlijk veilig. Als je luistert naar je ziel zou je weleens kunnen veranderen en dat heeft enge gevolgen, zeggen deze aspecten. Stel je nou eens voor dat je kwetsbaar wordt brrrrr. Zeggen weer de aspecten.

Het is eigenlijk heel makkelijk. Mijn ervaring is onderstaand:
De antwoorden van je ziel zijn heel zacht en liefdevol. Met diepe compassie voor jouw menszijn.  Met diepe compassie voor jouw keuzes van ervaringen.  Jouw ziel heeft nooit een oordeel over jouw handelingen. Nooit.
De ziel heeft geen angst en zegt ook niet wat je moet doen, maar geeft je een opening of beeld of een bepaald gevoel zodat jij er woorden bij krijgt.  Jouw ziel laat je even zuiverheid zien of even de oplossing vanuit liefde. Daarna is het jouw keus wat je ermee doet.  Het antwoord duurt vaak maar een paar seconde en daar zit zoveel kracht en liefde in, dat je er een lang verhaal van woorden van kan maken.

Dus alle antwoorden waar twijfel, angst, manipulatie of dwang in zit……zijn van de mind.

Als je eerst een paar minuten gaat ademen en je zelf helemaal toelaat. Eigenlijk jouw aanwezigheid toelaten. Ontvang jezelf in je lichaam. Doe het omdat je jezelf liefde gunt, liefde voor jezelf. Zie het niet als beter worden of als werken aan jezelf….maar als super fijn om te doen.

Voel je in het Nu. Laat de vraag aan je ziel mee ademen. Voel wat de vraag met je doet, voel je emoties zonder oordeel, voel, voel, voel je lichaam, wat doet de vraag met je lichaam? Laat alles er zijn. Wees zacht en liefdevol voor alles wat je voelt. Adem door in je buik en connect je met je ziel. Je hoeft het alleen maar toe te staan, alleen maar jij kan het toelaten. Vraag aan je ziel of je ziel wil laten voelen hoeveel hij van je houdt? Ontvang dan ook wat er komt.   Adem nog een keer de vraag door je heen en voel de verbinding in jou met je ziel. Laat nu het antwoord toe en geniet intens van wat er IS. Voel de vreugd en dat jij dit aan jezelf kan geven door er voor te kiezen vanuit zelfliefde.   Yes.

Blije groet van Tineke Lehman

www.10voorjezelf.nl

Aspartaam, amalgaam vullingen, fluoride, geur-, kleur- en smaakstoffen… Check google en volgens de één zou het verboden moeten worden en is de toevoeging in de producten onderdeel van een groot complot om de mensheid schade toe te brengen. Volgens de ander zal dat wel meevallen want anders had de overheid het toch verboden? De meningen zijn duidelijk verdeeld. Het gevolg? Je weet niet meer wat je moet geloven. Wat is nu goed en wat is nu slecht en wie heeft er gelijk? In deze discussie blijft er bij mij steeds maar één ding overeind staan, mijn eigen oordeel. En die zegt: ‘maakt het eigenlijk zoveel uit?’ Enge stofjes zijn namelijk net als emoties van andere mensen. En er valt om te gaan met deze emoties. Dus ook met enge stofjes. Ik zal uitleggen wat ik bedoel.

  Emoties van anderen

Soms kom je mensen tegen. Ze gooien hun woede, frustratie of verdriet zo in je schoot. Soms raakt je dat, soms niet. Op de momenten dat het je raakt, ben je vaak zelf al wat gevoeliger, moe of heb je gewoon je dag niet. De emotie komt bij je binnen en als een besmettelijke ziekte word je zelf onrustig, boos, down of gefrustreerd. Het kan soms even duren voordat je weer bij jezelf bent gekomen. (Lang douchen doet wonderen!)
Je zou kunnen zeggen dat dit proces plaatsvindt op emotioneel niveau. De emoties raken je en geven vervolgens een emotionele reactie in jezelf.

Enge stofjes

Soms eet je voedsel waar veel E-nummers, cafeïne of bijvoorbeeld aspartaam in zit. Als je moe en wat gevoelig bent, kan je er last van hebben. De stoffen maken je bijvoorbeeld onrustig, geven je soms zelfs een vies gevoel of maken dat je iets te vaak naar de wc moet. Het kan even duren voordat de stoffen uit je lichaam zijn en je weer de oude bent. (Veel water drinken doet wonderen!)
Je zou kunnen zeggen dat dit proces plaatsvindt op fysiek niveau.

In essentie hetzelfde

Als de twee zo naast elkaar staan, is te zien dat het proces in essentie eigenlijk precies hetzelfde is. Iets komt van buitenaf bij je binnen, het raakt je en het duurt even voordat je weer bij jezelf bent. Of het raakt je op andere momenten helemaal niet. Het enige verschil zit hem in het niveau of de laag waar het proces plaatsvindt. De emotionele laag of de fysieke laag.

Er overheen komen

Terug naar de emotionele laag. Naarmate je ouder wordt of naarmate je bewuster wordt, merk je dat bepaalde emoties je steeds minder raken. Je bent beter in staat om bepaald commentaar, woede of vreemd gedrag langs je heen te laten gaan. Of je weet dat als het je raakt, het meer over jezelf dan over de ander zegt. Dat je met deze emoties, in jezelf of van de ander, om kunt leren gaan, vinden we niet vreemd.

Dat we om kunnen gaan met enge stofjes in ons voedsel, stuit echter vaak in onszelf op weerstand. Zijn we in staat om boven de onrust en het gevaar van deze middelen te staan?

Als je weet dat je de ene dag meer last hebt van koffie dan de andere dag, dan heb je het antwoord zelf al gegeven: Ja, je kunt de stofjes gewoon langs je heen laten gaan. Alsof het emoties zijn. Het proces is, zoals eerder al gezegd, namelijk precies hetzelfde.

Een voorbeeld uit mijn eigen leven

Tijdens mijn halfjaarstage in 1999 ben ik terechtgekomen bij een groep mensen die voorop liepen als het gaat om nieuwe ontwikkelingen in de landbouw. Zij waren bezig om meetmethodes te ontwikkelen om “vitaliteit” te kunnen meten van landbouwproducten. Daaruit zou blijken dat een appel die groeit zónder gebruik van kunstmest of chemicaliën een hogere vitaliteit heeft dan een appel waar deze middelen wel zijn toegepast.

In deze groep trof ik een man die in staat was om stoffen zoals kunstmest of antibiotica te detecteren zonder meetapparatuur. Iedere stof heeft namelijk zijn eigen energie of trilling. Het waarnemen deed hij geheel intuïtief. Dat lijkt onwaarschijnlijk maar het tegendeel werd keer op keer bewezen. Hij is mij de kneepjes van het vak gaan leren want wat blijkt: ik ben rete-gevoelig. Vanaf dat moment leerde ik de vitaliteit en aanwezigheid van stoffen te herkennen. Zonder meetapparatuur en puur op gevoel.

Vanaf datzelfde moment kon ik ook moeilijk meer broodbeleg met gemodificeerd zetmeel of voedsel uit de magnetron eten. Een mobiel deed mijn hoofd ontploffen en het computerlokaal op school maakte dat ik er niet langer dan een half uur kon zitten. Ik werd compleet leeggezogen door de straling van de elektriciteit. Ik vond het raar dat ik ineens zoveel last had van al die stoffen en EMS (Elektro Magnetische Straling) nu ik er mee bezig was. Dat klopte voor mijn gevoel niet. De meest logisch reactie daarop was als volgt: dat komt omdat je je nu bewust bent van het effect. Wat een stom iets! Je word je bewuster en daarom ben je niet meer in staat om recht overeind te blijven staan in deze maatschappij vol troep?!

Slachtoffer van materie?

En dat laatste leek logisch maar ging er bij mij onbewust niet in. Ik kan wel leren omgaan met de emoties van anderen maar we zijn slachtoffers van materie? Dat klopt niet.

Bovendien voelde het voor mij niet goed om weerstand te hebben naar bepaalde zaken. Want dat was wat de genoemde groep had: weerstand naar alles wat niet alternatief, natuurlijk of biologisch was. Ik kan niets met die frustratie. Het lurkt me misschien nog wel leger dan een compleet schoolgebouw vol computers. En dat gaf de doorslag. Stofjes kunnen je leeg lurken maar mensen met hun emoties ook. En je voelt je daarna precies hetzelfde. Het is energie, wat in de ene situatie werkzaam is op emotioneel niveau en op fysiek niveau in de andere.

  Zelf kiezen

Ik heb, hoe ego strelend het ook kan zijn als blijkt dat je aanleg hebt voor iets aparts, daarom de boel de boel gelaten. Ik ben gestopt met het trainen met deze mensen en heb mijn schouders opgehaald bij de pindakaas op mijn niet biologische broodje. Mijn eigen gevoel zei namelijk dat ik zelf kon kiezen. Wil je dat het je wat doet, dan doet het je wat. Wil je dat het je niet raakt? Dan ben je gelukkig in staat er mee om te gaan.

Door je heen laten waaien en uitpoepen

En daarmee valt voor mij de angst voor het effect van deze stoffen weg. Hoe waarschuwend sommige berichten en onderzoeken ook zijn voor het gevaar wat schuilt in bijvoorbeeld fluoride in tandpasta of aspartaam als zoetstof. Ik ben nog niet volledig in staat om ze door me heen te laten waaien alsof het een briesje is. Er zijn namelijk gewoon dagen dat álles me raakt. Dus ook de genoemde stoffen. Er zijn echter ook dagen, en dat worden er steeds meer, dat ik gewoon lekker bij mezelf ben. Een niet biologisch broodje met hagelslag kan me dan niet van mijn voetstuk blazen. En de emoties van andere mensen ook niet. Ik laat de energie door me heen waaien, haal eruit wat erin zit en poep het er aan de andere kant gewoon weer uit! Zo…

Geschreven door Frieda Bakker

http://friedabakker.wordpress.com

 Terug naar het midden

Het kind doordrenkt in onwetendheid vertelde mij te gaan varen. Zijn liefde voor de zee was intens. Niet eng? vroeg ik, je bent tenslotte zo kwetsbaar

Het kind knikte instemmend en zei: Het is mijn angst, in mij, dus ik hoef nergens bang voor te zijn. De kans dat ik de woeste zee niet aankan is net zo klein als duisternis die bij licht blijft bestaan.

Het kind ging de zee op. Bang, eenzaam en soms boos, maar hij ging niet terug, hij nam de tijd. En genoot van de stille zee met een paar rimpeltjes op het oppervlak.

Hij moest huilen, toen op een nacht de maan scheen op de horizon. Ik huil omdat ik een traan heb, zei hij toen en daar bleef het bij.

Het kind doordrenkt in onwetendheid vaarde van Loslaten naar Koesteren en weer terug. Hij glimlachte toen hij besefte dat Vrede geen bestemming was maar gewoon op zijn bootje.

Haarlem maart 2001
Geschreven door Joni

De huidige fase in lineaire tijd biedt een unieke mogelijkheid tot zelfreflectie en eenzaamheid. Velen hebben nu gekozen voor een staat van eenzaamheid en alhoewel dit pad soms vervelend, moeilijk of ‘onnatuurlijk’ kan voelen is het niet zonder doel. Eenzaamheid is een nobele staat van zijn waardoor men een kwantumsprong in bewustzijn kan maken mits juist begrepen. Je bent uiteindelijk alleen in de reis naar volledig bewustzijn. De ziel gaat de Aarde alleen binnen en de geest verlaat de Aarde weer alleen. Geascendeerde meesters die op Aarde lopen hebben gedurende hun incarnaties millennia lang gezocht naar eenzaamheid. Dit gaat nu voor veel mensen op. Velen die nu alleen zijn geloven dat ze een partner moeten vinden. Dit is conditionering. Velen zoeken een ‘soul mate’ of twin flame. In de meeste gevallen geldt voor de gevorderde zielen dat ze alleen zijn omdat ze dit zelf hebben georkestreerd. Het is een speciaal en nobel streven, het is tijd voor goddelijke eenzaamheid. Dit betekent niet dat je altijd eenzaam zult zijn, het betekent simpelweg dat je hebt gekozen een tijd aan jezelf te werken om zelfliefde te bereiken. Ongeveer één van elke drie of vier levens wordt gekozen om in eenzaamheid door te brengen.

Zelfliefde is een voorwaarde
Liefde voor jezelf is een staat van zijn die velen, vooral mensen die christelijk zijn opgevoed, zijn vergeten. Het christendom leert mensen dat ze van nature zondigen en moeten vragen om vergeving. Je verloor je gevoel van goddelijkheid en vond het makkelijker om te geven dan te ontvangen waardoor de balans verdween. Terwijl de Aarde transformeert naar het kristallijne tijdperk worden de resonantie en de dimensionale reikwijdte van de Aarde verruimd. De invloed van de dualiteit en polariteit nemen af voor zij die kiezen hun bewustzijn te verruimen tot buiten de derde dimensie. Zowel relaties als eenzaamheid hebben hun godellijke doel. Je leert veel van een liefdevolle relatie. Dit is de natuurlijke omstandigheid in de meeste levens op Aarde. Grote groepen maken echter de laatste stappen richting verlichting en zijn in deze tijd alleen. Eenzaamheid en onafhankelijkheid Je leven en ervaring zijn je eigen creatie gebaseerd op je eigen overtuigingen. In eenzaamheid heb je tijd voor zelfreflectie en de kans om in de wateren te duiken die diep in jezelf stromen. Je kunt dan de liefde in jezelf herontdekken. Relaties zijn een reflectie van de affectiviteit van je geloofsovertuigingen en laten je inzien wat wel en niet werkt. Afstandelijkheid is nodig zodat het individu zichzelf kan verkennen en weer soeverein kan worden. Een relatie van twee soevereine onafhankelijke mensen wordt gekenmerkt door een grotere balans, creativiteit en levensvatbaarheid dan een partnerschap waarbij de deelnemers van elkaar afhankelijk zijn. Je bereikt meesterschap na perioden van ingecalculeerde afstandelijkheid. In die perioden wordt ongereptheid bereikt. Dit vormt de kristallisatie of uniforme helderheid van de ziel. Je laat je afhankelijkheid los en al het andere wat je niet langer dient. Je wordt letterlijk opnieuw opgestart en opnieuw geprogrammeerd. De taal van de hogere dimensies is heilige geometrie zoals je terugziet in bijvoorbeeld graancirkels. Ongereptheid is de geometrische helderheid van de ziel. Door je hiermee uit te lijnen wordt je kristallijn en bereik je steeds hogere niveaus. Dit kun je enkel bereiken door zelf te beslissen wie je bent, wat je gelooft en daar vervolgens naar te leven.

Soevereiniteit omarmen
De massa herkent of begrijpt haar ziel niet. De ziel van velen wordt gecontroleerd door het ego of de persoonlijkheid. Het hogere licht ontwaakt op de planeet, meer dan ooit tevoren, maar slechts 10 procent van de wereldbevolking is ontwaakt. Dat is voldoende om planetaire Ascentie te voltooien maar er moet nog veel gebeuren. Accepteer alleen wat met je resoneert en geef je macht aan niemand anders. Kijk naar binnen en vindt met je eigen hart. Volg niet blindelings een goeroe, channeling of spirituele leider, maar volg jezelf. Meesterschap bereik je door de heilige soevereiniteit van jezelf te omarmen. Je bent hier om het onbekende bekend te maken. Het pad is niet makkelijk en gaat altijd door. In het zelfmeesterschap ligt een energie die zo krachtig is dat je alles in huis hebt om constant door te blijven gaan. Het bewustzijn verruimt zich eindeloos. Je bent nooit alleen en je wordt altijd omarmd door aanwezigheid. Je hebt gekozen wie je bent en met een reden. Het bittere en lege gevoel van eenzaamheid leidt je naar de rijke oceanen van wijsheid die je helpen je eigen goddelijkheid te herontdekken. Mensen die in deze turbulente tijden in eenzaamheid leven op Aarde hoeven niet aan zichzelf te twijfelen. Je bent niet alleen omdat je relatie stuk liep, je bent niet alleen omdat je geen partner kunt vinden, je hebt gekozen voor eenzaamheid omdat je ervoor koos om hoger te gaan, om je te richten op je innerlijke ziel. Elke ziel gaat de Aarde in eenzaamheid binnen en verlaat de Aarde weer in eenzaamheid. Maar die eenzaamheid is een opening naar de ware aard van het meervoudige karakter van bewustzijn, naar het grotere deel van je, het deel wat geen eenzaamheid kent. Eenzaamheid bestaat enkel in dualiteit.

Tekst: Niburu

Als je diep JA tegen jezelf durft te zeggen.. weet dan dat de nieuwe energie je ondersteunt om simpel en snel bewust te worden van “dat je al heel en compleet bent”. Zonder het verhaal van het verleden, door de dualiteit heen kijken. Een belangrijke ondersteuning is ademen naar je ziel. Eerst jezelf helemaal openen om je hele “mens zijn” te ontvangen in de onvoorwaardelijke liefde van je ziel.

Het is een keus om voor de nieuwe energie te kiezen en ermee te creëeren. Het is in het kort niet samen te vatten, omdat het niet meer over ons denken gaat maar over voelen en toestaan. Het gaat over Ik Ben, kiezen en expanderen. Het gaat over een hogere frequentie en voorbij 3D. Het gaat over je eigen creator zijn en creëren vanuit je Passie en diepe Zelfliefde.

Je verbinden met de Kristallijnen dimensies . In verbinding met je ziel multidimensionaal zijn, waardoor je o.a. een energetische begeleider voor de inkomende en uitgaande zielen kunt zijn. Je heldere weten geeft je het Nieuwe Bewustzijn. Toestaan van innerlijke gereedschappen zoals, verbeeldingsoefeningen, voorbeeld cel-technologie, Gnost ons creatieve weten, bewustzijn van je lichaam etc. geven je vele inzichten in jezelf.

Adem voor adem jezelf toelaten bij jezelf.

Ik adem samen met jou, zodat jij kan toestaan om door alle lagen en aspecten heen te ademen, zodat je helemaal je IK BEN Al WIE IK BEN kan ervaren. Zo voel je totaal de verbinding met je eigen ZIEL en alles wie jij werkelijk bent. De eenheid en compleetheid in en om je heen.

Door bewust te ademen erken je dat je leeft, accepteer je dat je hier op aarde bent. Er bestaan veel verschillende ademtechnieken, ieder met zijn eigen doel. Ik gebruik de bewuste ademing om spiritueel bewustzijn en spirit-energie in het lichaam te integreren. Techniek staat hier los van, omdat het gebruik van een techniek een beroep doet op je “mind”. Je “mind” is niet toegerust om de omvangrijke energieën van het groeiende bewustzijn te stroomlijnen.

Door te ademen vanuit de diepte van jouw lichaam zul je voelen dat je leven rond jou veel intenser en rustiger zal worden. Mede door het ademen vanuit al jouw lichamen (zowel je kristallijnen lichaam, je fysiek lichaam, je emtioneel lichaam of je spiritueel lichaam), als je de ademhaling toestaat om samen te trillen dan zul je voelen dat je als mens op aarde meer kracht, liefde, levenslust, zekerheid en blijheid in jezelf terug gaat vinden

Je kunt een afspraak met me maken om een uur samen te ademen.
investering; 35 euro
waar: Zandvoort
mob. 06-55366773

Wat als er nu eens geen essentieel verschil was tussen jou en de ander ? Wat als de ‘ander’ nu eens gewoon een ander uniek, onvergelijkbaar facet is van je God-Zijn ? Wie of wat is de ander ? Focus je eens op een persoon die jou dierbaar is. Denk je deze persoon te kennen op basis van hoe jij erover denkt ? Is het werkelijk deze persoon in zijn heelheid of slechts jouw beeld, jouw gedachten en gevoelens over deze persoon ?

Wel, als ik aan deze persoon denk, dan heb ik een bepaald beeld van haar dat voortkomt uit mijn herinnering. Zoals je zegt, de herinnering aan iemand geeft je een bepaald beeld van hoe iemand is, maar bepaalt niet wie dit wezen in werkelijkheid is. Het beeld is het resultaat van je eigen voorkeuren, oordelen, verwachtingen, zienswijze, overtuigingen, enz… Je ziet deze persoon niet in zijn of haar authentieke zelf, maar je ziet hem/haar als een projectie van jouw bewustzijn. Je denkt dat je deze persoon kent, maar uiteindelijk neem je deze persoon waar door het raamwerk van je eigen overtuigingenstelsel. Zie je , alles rondom je is met jouw bewustzijn verweven. Waar je ook kijkt in de wereld, je neemt steeds JEZELF waar. Je kan met geen mogelijkheid iets anders waarnemen dan jezelf.

De gebreken die je in jezelf ziet, zul je ook in de buitenwereld zien. Ze zullen zich aan je presenteren omdat je overtuiging van onvolmaaktheid een schijnbaar ‘onvolmaakte’ wereld zal creëren. Op het moment dat je een bewustzijnssprong maakt en jezelf begint te waarderen, zul je plotseling de wereld door een heel andere bril bekijken. Omdat je zachter naar jezelf toe bent geworden, zal je automatisch meer afgestemd zijn op de schoonheid van je omgeving. Als je je eigen schoonheid erkent, zal de schoonheid rondom je zich ook aandienen. Waarom ? Omdat er geen scheiding is tussen jou en de ander, tussen jou en je omgeving. Je bent één geheel, God die zichzelf heeft opgesplitst in een voor- en achtergrond om zichzelf fysiek-materieel te kunnen ervaren. Zonder de achtergrond van je omgeving zou je jezelf niet fysiek kunnen ervaren, laat staan herscheppen. Er is in wezen slechts één van jouw Zelf, vermomd achter meer dan zes miljard gezichten op het aardse vlak, en op het universele vlak druk je je uit in zoveel ‘buitenaardse’ gedaantes dat er geen wiskundig getal bestaat om de hoeveelheid te kunnen uitdrukken. Waar je ook schouwt – aan deze zijde, aan gene zijde, of op andere planeten – overal kom je je Zelf tegen in een of andere unieke expressie van je God-Zijn. Dit is de grote diversiteit in de kosmische eenheid.

Bedoel je dat als iemand me kwetst, dat deze persoon dat uit liefde doet ?

Deze persoon is zich daarvan niet bewust, maar reageert zelf ook vanuit een innerlijke kwetsuur. Maar op ziels-niveau is er tussen jullie een helings-overeenkomst die het jullie toestaat om middels een conflict elkaar een spiegel voor te houden van elkaars innerlijke kwetsuren. Zie het als een rollen-spel waarbij de een de ander – uit liefde – helpt om dieperliggende, onverwerkte emoties te kunnen helen. Als geen van beide partijen dit ‘spel’ doorheeft, dan blijft de innerlijke pijn geprojecteerd worden op de ander, en kan het ontaarden in een fikse ruzie met allerlei bijkomende veroordelingen, tenlasteleggingen, verwijten, enz… Er is dan geen bereidheid tot inkeer in zichzelf en daarom zullen de conflicten zich handhaven of zelfs escaleren om uiteindelijk de ego-schaal te kunnen doorbreken en de betrokkenen te laten begrijpen waar het allemaal werkelijk om gaat.

Als een ander je pijn doet, is dat steeds een liefdevol geschenk, want zonder deze pijn zou je niet bewust weten welk deel van jezelf om liefde en heling schreeuwt. Daarom dat we je steeds adviseren om te observeren wat je voelt in plaats van te reageren op wat je voelt. Wat je in anderen veroordeelt, is opgesloten energie die naar buiten geprojecteerd wordt. En het kost veel meer energie om iets in jezelf onderdrukt te houden dan om ernaar te kijken. Vergelijk het even met een opgeblazen strandbal die je in een zwembad tracht onder water te duwen. Hoe meer inspanning je aan de dag legt om de bal onder water te houden, met des te meer druk de bal tracht naar de oppervlakte te komen. Voel wat de Liefde voor jezelf wil in plaats van wat je kleine zelf wil. Je kleine zelf wil geen vriendschap sluiten met de andere ‘zelven’ omdat het bang is om de pijn opnieuw te ervaren. Het kleine zelf associeert pijn met zijn eigen ondergang. Vandaar dat het zichzelf wil gaan verdedigen, ook al moet het daarvoor een helse strijd leveren. Het ziet de anderen als oorzaak van de pijn, maar de pijn die je voelt wordt niet veroorzaakt door de ander, maar slechts uitgelokt.

De pijn is in wezen de roep van een zwerfkind in jezelf dat op zoek is naar een Thuis. Je hebt de mogelijkheid om zo hard terug te schreeuwen dat het kind uit angst weer de hoek inkruipt, of je kan het onder ogen zien, zijn/haar angst leren begrijpen, er compassie voor voelen en het uiteindelijk omarmen en weer in je hart opnemen. En elke keer je dit doet, zal je hart ruimer en lichter worden en meer stralen als tevoren …

Stel dat ik in een ruzie met een ander ben verwikkeld, is het dan nodig dat we ons allebei herinneren wat er werkelijk speelt ?

Een ruzie bestaat steeds uit een aanvaller en een verdediger die hun spel ten opzichte van elkaar blijven spelen totdat er één van beiden wijs genoeg is om in te zien wat er werkelijk aan de hand is. Als één persoon het projectie-spelletje niet meer verder speelt, krijgt het conflict geen voeding meer en start het helingsproces. Slechts één persoon is ervoor nodig om een domino-effect op gang te brengen en anderen aan te raken in het ontwakingsproces. Als jij ervoor kiest deze persoon te zijn in plaats van te wachten totdat een ander deze stap zet, dan ben jij diegene in wiens tegenwoordigheid miljoenen anderen tot ontwaken kunnen komen. Als jij ervoor kiest de liefde voor jezelf te prefereren boven je verlangen naar gerechtigheid, vergelding of schuldprojecties, dan fungeer je als een messias die anderen aan hun messias-schap helpt herinneren.

Er is slechts één ding wat je in de weg staat en dat is misplaatste trots die de angst om werkelijk jezelf te willen voelen, maskeert. Het is zeer verleidelijk om jezelf steeds te willen verdedigen. Het is bijna een automatische piloot geworden die je leven vreselijk moeilijk maakt. Je denkt dat je erbij wint, maar je blijft steeds de verliezende partij, ook al krijg je de ander zover dat deze zich uit schuldgevoel bij jou excuseert voor zijn ‘bijdrage’ in het conflict. Zolang je geen contact maakt met JOUW pijn, vindt er geen alchemie plaats, geen transformatie, geen heling van oude wonden, hoezeer je er ook vanuit je kleine zelf in slaagt om alle verbale, fysieke of emotionele aanvallen of aantijgingen van je af te weren. Deze overwinning was slechts een pyrrusoverwinning…

Hoe kan ik deze wijsheid nu praktisch integreren ? Stel dat ik besluit om mijn eigen pijn te voelen, hoe kan ik dat dan kenbaar maken aan de ander ? Ik kan toch moeilijk weglopen voor het conflict als ik me niet meer wil verdedigen ?

Je kan de ander laten weten wat je precies voelt, in plaats van je pijn op hem te projecteren. Zoals reeds werd gezegd, anderen raken enkel de emotionele pijn-blokkades aan die je in jezelf (nog) niet wil voelen en daarom ligt het nooit bij de ander als je je ongelukkig voelt. Als je je in een situatie gekrenkt, afgewezen of gefrustreerd voelt, heb je de mogelijkheid om er eerlijk voor durven uit te komen ten opzichte van diegene die deze emoties in je heeft uitgelokt. Er zijn twee soorten boodschappen waarmee je kan reageren op pijn : met projectie-boodschappen of gevoels-boodschappen. Projectie-boodschappen leggen de schuld van je pijn bij de ander terwijl gevoels-boodschappen slechts aangeven wat jij op dat moment voelt, zonder de ander of jezelf iets te verwijten. Kijk eens naar deze voorbeelden :

=> Projectie-Boodschappen :

“Het is jouw schuld” / “Ik word ziek van je” / “je bent gemeen”

“Je zou je moeten schamen”

ð      Gevoels-Boodschappen:

“Ik voel me gekwetst” / ” Het doet me pijn dat …” / Ik voel me

ontgoocheld/schuldig over …” / “Ik voel me te moe om …” /

“Ik zit ermee in dat …”

 Voel je het verschil ? Met projectie-boodschappen wil je je eigen verantwoordelijkheid ontlopen en je pijn niet onder ogen zien. Je richt je onmiddellijk naar buiten waar de ‘uitlokker’ van de pijn fel bestookt wordt. Gevoels-boodschappen getuigen van wat je op dat moment in alle eerlijkheid voelt, zonder jezelf te rechtvaardigen of je pijn te ontkennen. Op die manier geef je je primaire emoties een uitlaatklep in plaats van ze te verbergen achter geprojecteerde boosheid. Precies omdat je niet langer energie wil stoppen in het negeren van je innerlijke pijn, kan ook de emotionele en zelfs de lichamelijke heling weer op gang komen. Je hart ‘luchten’ heeft daarom meteen een helende invloed. Het getuigt bovendien van liefdevolle aanvaarding van je menselijkheid.

Er is ook nog een ander voordeel van gevoels-boodschappen. Het heeft een zeer ontwapenend effect op de ‘uitlokker’ omdat deze zich niet langer beschuldigd of aangevallen voelt. Het maakt je mooier en eerlijker als je ook in je pijn jezelf durft zijn en niets meer wil verbergen. Je wordt er respectabeler en authentieker door en de ander zal in de meeste gevallen zijn aanval staken en meer respect voor je opbrengen. Het wonderbaarlijke van gevoels-boodschappen is dat er ruimte wordt geschapen om een gezonde dialoog of communicatie op gang te brengen die spontane oplossingen en inzichten aanvoert om de emotionele relatie tussen beide partijen te verdiepen.

Weet je, je hoeft helemaal niet perfect te zijn. Niemand verwacht van je dat je alles kan verdragen of accepteren wat er op je af komt. Je hoeft je niet sterker voor te doen dan dat je je voelt. Je hoeft slechts authentiek te zijn en in het moment te blijven. Observeer wat je voelt en durf ervoor uit te komen. Hoe pijnlijk het ook is, het doet meer pijn het te willen verbergen dan om het te willen voelen. Vanaf dit punt kan er verdere heling plaatsvinden. Omarm elk menselijk gevoel wat zich aandient, dit opent de deur naar ware goddelijkheid …

geschreven en gechanneld door Patrick Brusselaers

Inderdaad. Als je houdt van de ander zoals hij/zij is, dan heb je tegelijkertijd jezelf lief zoals jij bent. En als je jezelf onvoorwaardelijk liefhebt, voel je dit ook voor anderen. Houden van anderen is houden van jezelf en vice versa. Nu, er zijn veel delen van jezelf die je in de loop der tijden hebt verstoten. Ze zijn verbonden met een traumatische pijn van vroeger die je het liefst uit je bewustzijn wil verbannen. In het proces van het omhelzen van wie je bent, komen deze delen vanuit het onderbewuste naar de oppervlakte. Ze willen zich kenbaar maken. Ze zijn als ‘zwerfkinderen’, ontheemde kinderen die op zoek zijn naar een warm thuis. In feite schreeuwen ze om (h)erkenning en aanvaarding. Misschien vraag je je af hoe je met deze verstoten deelpersoonlijkheden van jezelf in contact kunt komen, en op welke manier je deze kan helen. Je bent geen eiland op jezelf. Je hoeft niet jarenlang op jezelf te staren totdat je iets gevonden hebt wat je kan beminnen.

Dit is het punt waar je omgeving of de ‘buitenwereld’ een belangrijke rol speelt. Het universum zit wonderbaarlijk in elkaar. Alle facetten van jezelf die je ooit hebt verstoten of veroordeeld en dus om heling en aanvaarding vragen, zullen zich via de buitenwereld aan je presenteren. Dit is het herinnerings-plan dat jij vanuit je God-Zijn zelf hebt ontworpen. Alle wezens rondom je – of het nu mineralen, planten, dieren, je medemensen of je ruimtebroeders zijn – hebben op het diepste niveau een liefdevolle overeenkomst met jou gesloten. Zij zouden je symbolisch helpen door – in de wereld van tijd en ruimte – bepaalde rollen te spelen waarin je je eigen onbeminde of onbekende delen zou kunnen herkennen. Zo spiegelden ze jouw onhebbelijkheden, jouw frustraties, oordelen, voor- en afkeuren, maar ook je mogelijkheden, je talenten en verborgen gaven en werd je er op die wijze – via reflectie – aan herinnerd, allemaal met de bedoeling om uiteindelijk weer bij jezelf terug te keren in een grotere heelheid van wie je bent.

Bedoel je dat als iemand me kwetst, dat deze persoon dat uit liefde doet ?

Deze persoon is zich daarvan niet bewust, maar reageert zelf ook vanuit een innerlijke kwetsuur. Maar op ziels-niveau is er tussen jullie een helings-overeenkomst die het jullie toestaat om middels een conflict elkaar een spiegel voor te houden van elkaars innerlijke kwetsuren. Zie het als een rollen-spel waarbij de een de ander – uit liefde – helpt om dieperliggende, onverwerkte emoties te kunnen helen. Als geen van beide partijen dit ‘spel’ doorheeft, dan blijft de innerlijke pijn geprojecteerd worden op de ander, en kan het ontaarden in een fikse ruzie met allerlei bijkomende veroordelingen, tenlasteleggingen, verwijten, enz… Er is dan geen bereidheid tot inkeer in zichzelf en daarom zullen de conflicten zich handhaven of zelfs escaleren om uiteindelijk de ego-schaal te kunnen doorbreken en de betrokkenen te laten begrijpen waar het allemaal werkelijk om gaat.

Als een ander je pijn doet, is dat steeds een liefdevol geschenk, want zonder deze pijn zou je niet bewust weten welk deel van jezelf om liefde en heling schreeuwt. Daarom dat we je steeds adviseren om te observeren wat je voelt in plaats van te reageren op wat je voelt. Wat je in anderen veroordeelt, is opgesloten energie die naar buiten geprojecteerd wordt. En het kost veel meer energie om iets in jezelf onderdrukt te houden dan om ernaar te kijken. Vergelijk het even met een opgeblazen strandbal die je in een zwembad tracht onder water te duwen. Hoe meer inspanning je aan de dag legt om de bal onder water te houden, met des te meer druk de bal tracht naar de oppervlakte te komen.

Voel wat de Liefde voor jezelf wil in plaats van wat je kleine zelf wil. Je kleine zelf wil geen vriendschap sluiten met de andere ‘zelven’ omdat het bang is om de pijn opnieuw te ervaren. Het kleine zelf associeert pijn met zijn eigen ondergang. Vandaar dat het zichzelf wil gaan verdedigen, ook al moet het daarvoor een helse strijd leveren. Het ziet de anderen als oorzaak van de pijn, maar de pijn die je voelt wordt niet veroorzaakt door de ander, maar slechts uitgelokt. De pijn is in wezen de roep van een zwerfkind in jezelf dat op zoek is naar een Thuis. Je hebt de mogelijkheid om zo hard terug te schreeuwen dat het kind uit angst weer de hoek inkruipt, of je kan het onder ogen zien, zijn/haar angst leren begrijpen, er compassie voor voelen en het uiteindelijk omarmen en weer in je hart opnemen. En elke keer je dit doet, zal je hart ruimer en lichter worden en kan je je meer openen voor wie je Echt bent.

Geschreven en gechanneld door Patrick Brusselaers

In het nieuwe bewustzijn gaan we anders om met aspecten. We zijn onze aspecten niet. Aspecten hebben we een keer gecreëerd om ons te dienen om bepaalde situaties aan te kunnen. Aspecten die een trauma hebben opgelopen of afgescheiden zijn geraakt willen balans, respect en liefde van ons voelen. We kunnen ze uitnodigen te integreren, ze weer welkom thuis heten, een veilige ruimte bieden zodat ze het fijn vinden weer terug te keren. Als je goed in je vel zit en plezier in je leven hebt komen ze graag thuis.

Vraag is: herken je het aspect laat je het toe te integreren of identificeer je jezelf met het aspect, zodat het bij jou blijft en niet kan integreren. In een sessie gaan we in op de verschillende soorten aspecten, zodat je ze bij jezelf kan gaan herkennen en uitnodigen thuis te komen. Er worden handvatten aangereikt hoe je ze kan integreren en hoe je aspecten kan creëren die je dienen.

Ze heeft eerst het zoontje mijn site laten zien met mijn foto. het kind zei “ja dat wil ik wel”

Ik vraag altijd een digitale foto en deze moeder heeft het kind de foto zelf laten uitzoeken. Geweldig was dat voor me. Hij heeft hiermee al aangegeven wat er in hem gebeurt, dat hij niet altijd de volledige veiligheid ervaart. Hij liet een foto zien waar hij zich niet helemaal opende. Ik wist dus waar ik in de sessie op mocht letten. Hij wilde ook dat zijn moeder erbij bleef….dus ging het over zijn moeder.

Toen hij binnenkwam lopen liep hij voorop en straalde in heel zijn grootsheid….ik opende me ook helemaal en kwam langzaam lopend met mijn handen naar voren en straalde net als hij. Ik bukte en hij sloeg blij zijn armpjes om mij heen. Zo onvoorstelbaar mooi. We smolten even samen en hij liep met mij mee naar binnen.

Fysiek hadden wij elkaar nooit ontmoet. Energetisch van Ziel tot Ziel totaal.
Vanuit mijn liefde heb ik de moeder kunnen laten zien waar zij nog een stukje uit haar eigen verleden op hem projecteerde, ze voelde dat het waar was. En gaat er voor.

Het kind heeft heerlijk zitten schilderen en plakken en wilde niet meer weg.

Het was de hoogste vorm voor mij van genieten.

Blije groet van Tineke